98. sure · Cüz 30
Beyyine Suresi سورة البينة
8 ayet · Medenî · İniş sırası: 100
Medine döneminde indiği kabul edilen Beyyine suresi 8 ayettir. Ehl-i kitabın kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüğünü bildirir; dinin özünün Allah'a ihlasla kulluk, namaz ve zekât olduğunu vurgular.
Beyyine Suresi Arapça, okunuşu ve meali
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ
Bismillahir rahmanir rahim.
Bismillâhirrahmânirrahîm
- 1
لَمْ يَكُنِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْـكِتَابِ وَالْمُشْرِك۪ينَ مُنْفَكّ۪ينَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ ﴿١﴾
Lem yekunillizine keferu min ehlil kitabi vel muşrikine munfekkine hatta te'tiye humul beyyineh.
Apaçık delil kendilerine gelinceye kadar ehli kitaptan ve müşriklerden inkârcılar (küfürden) ayrılacak değillerdi.
- 2
رَسُولٌ مِنَ اللّٰهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةًۙ ﴿٢﴾
Resulun minallahi yetlu suhufen mutahharah.
(İşte o apaçık delil,) Allah tarafından gönderilen bir elçi o tertemiz sahifeleri okumaktadır.
- 3
ف۪يهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌۜ ﴿٣﴾
Fiha kutubun kayyimeh.
O sahifelerde en doğru hükümler vardır.
- 4
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْـكِتَابَ اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُۜ ﴿٤﴾
Ve ma teferrekallezine utul kitabe illa min ba'di ma caet humul beyyineh.
Kendilerine kitap verilenler ancak O açık delil (peygamber ) kendilerine geldikten sonra ayrılığa düştüler .
- 5
وَمَٓا اُمِرُٓوا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِص۪ينَ لَهُ الدّ۪ينَ حُنَفَٓاءَ وَيُق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ د۪ينُ الْقَيِّمَةِۜ ﴿٥﴾
Ve ma umiru illa li ya'budullahe muhlisine lehud dine hunefae ve yukimus salate ve yu'tuz zekate ve zalike dinul kayyimeh.
Halbuki onlara ancak, dini yalnız O'na has kılarak ve hanifler olarak Allah'a kulluk etmeleri, namazı dosdoğru kılmaları ve zekât vermeleri emrolunmuştu. Sağlam din de budur.
- 6
اِنَّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْـكِتَابِ وَالْمُشْرِك۪ينَ ف۪ي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۜ ﴿٦﴾
İnnellezine keferu min ehlil kitabi velmuşrikine fi nari cehenneme halidine fiha, ulaike hum şerrul beriyeh.
Ehli kitap ve müşriklerden olan inkârcılar, içinde ebedî olarak kalacakları cehennem ateşindedirler. İşte halkın en şerlileri onlardır.
- 7
اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۙ اُو۬لٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِۜ ﴿٧﴾
İnnellezine amenu ve amilus salihati ulaike hum hayrul beriyyeh.
İman edip sâlih ameller işleyenlere gelince, halkın en hayırlısı da onlardır.
- 8
جَزَٓاؤُ۬هُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُۜ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ﴿٨﴾
Cezauhum inde rabbihim cennatu adnin tecri min tahtihel enharu halidine fiha ebeda, radıyallahu anhum ve radu anh, zalike li men haşiye rabbeh.
Onların Rableri katındaki mükâfatları, zemininden ırmaklar akan, içinde devamlı olarak kalacakları Adn cennetleridir. Allah kendilerinden hoşnut olmuş, onlar da Allah’tan hoşnut olmuşlardır. Bu söylenenler hep Rabbinden korkan (O'na saygı gösterenler) içindir.
Beyyine Suresi Dinle
Sure hakkında
Sure, adını ilk ayette geçen ve “apaçık delil” anlamına gelen el-Beyyine kelimesinden alır. 2. ayette bu delilin, tertemiz sahifeleri okuyan Allah'ın bir elçisi olduğu açıklanır. İlk ayetin başlangıcından dolayı “Lem yekün” suresi diye de anılır.
Sure 8 ayettir. Mushafta 98. sırada, Kur'an'ın 30. cüzünde yer alır; yaygın kabul gören iniş sıralamasında 100. suredir. Ehl-i kitaptan söz etmesi ve namaz ile zekâtı birlikte anması sebebiyle âlimlerin çoğu sureyi Medenî saymıştır; bununla birlikte Mekkî olduğunu söyleyenler de bulunduğundan bu konuda görüş ayrılığı vardır.
Nüzulü
Sure, âlimlerin çoğunluğuna göre Medine döneminde, müslümanların ehl-i kitapla, özellikle Medine ve çevresindeki yahudilerle yakından temas ettiği yıllarda inmiştir. Kaynaklarda sure için yaygın kabul görmüş belirli bir nüzul sebebi nakledilmez.
Ehl-i kitap, kendi kitaplarında haber verilen son peygamberi beklediklerini söylüyorlardı. Ancak bu peygamber açık delillerle geldiğinde bir kısmı ona iman etmiş, bir kısmı ise karşı çıkmıştır. Sure bu durumu ele alarak, ayrılığın bilgisizlikten değil, apaçık delil geldikten sonra ortaya çıktığını hatırlatır ve dinin herkes için ortak olan özünü açıkça ortaya koyar.
Konusu
Sure, ehl-i kitaptan ve müşriklerden inkâr edenlerin, kendilerine apaçık bir delil gelinceye kadar bulundukları durumdan ayrılacak olmadıklarını bildirerek başlar. Bu delil, içinde doğru hükümler bulunan tertemiz sahifeleri okuyan Allah'ın elçisidir.
Ardından kitap verilenlerin ancak bu apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştükleri belirtilir. Oysa onlara yalnızca dini Allah'a has kılarak, hanifler olarak O'na kulluk etmeleri, namaz kılmaları ve zekât vermeleri emredilmiştir; dosdoğru din de budur.
Sure, iki grubun akıbetini karşılaştırarak sona erer: İnkâr edenler, içinde ebedî kalacakları cehennem ateşindedir ve onlar yaratılmışların en kötüsüdür. İman edip salih ameller işleyenler ise yaratılmışların en hayırlısıdır; onların mükâfatı, içinden ırmaklar akan Adn cennetleridir. Allah onlardan razı olmuş, onlar da O'ndan razı olmuşlardır. Bu müjde, Rabbinden korkan kimseler içindir.
Fazileti
Buhârî ve Müslim'de Enes b. Mâlik'ten nakledildiğine göre Hz. Peygamber, Übey b. Kâ'b'a “Allah bana Lem yekünillezîne keferû suresini sana okumamı emretti” buyurmuştur. Übey, “Allah beni sana adımla mı andı?” diye sorunca Hz. Peygamber “Evet” demiş, bunun üzerine Übey ağlamaya başlamıştır.
Bu rivayet, hem sureye hem de Kur'an'ı en iyi okuyanlardan biri olarak bilinen Übey b. Kâ'b'a verilen değeri gösterir. Âlimler bu olaydan, Kur'an'ın ehil kimselere okunup öğretilmesinin ve okuyuşta ustalaşmış kimselerden dinlenmesinin faziletine dair dersler çıkarmışlardır.
Sure bilgileri Yasin Suresi uygulaması için hazırlanmıştır.