Yasin Suresi

Yolcuyu Uğurlarken Okunacak Dua

Yolculuğa çıkan birini uğurlarken söylenir.

Tam ekran oku

أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ دِينَكَ، وَأَمَانَتَكَ، وَخَوَاتِيمَ عَمَلِكَ

Estevdiullâhe dîneke ve emâneteke ve havâtîme amelik.

Dinini, emanetlerini ve amellerinin sonunu Allah'a emanet ediyorum.

Kaynak: Ebû Dâvûd, Cihâd (2600); Tirmizî, Daavât (3443, hasen sahih garîb); İbn Ömer rivayeti

Estevdiullâhe Dîneke Ne Demek?

Uğurlayan kişi bu duada yolcunun üç şeyini ayrı ayrı Allah'a emanet eder: dinini, emanetini ve amellerinin sonunu. “Estevdiu” emanet ediyorum, yani Allah'tan bunların korunmasını istiyorum demektir.

Din: Hattâbî'nin açıklamasına göre dinin anılmasının sebebi, yolculuğun korku ve tehlike yeri olmasıdır. Yorgunluk ve zahmet insana dinî görevlerinden bazılarını ihmal ettirebilir; dua, yolcunun yolda da dinini koruyabilmesi içindir.

Emanet: Yine Hattâbî'ye göre buradaki emanet, yolcunun geride bıraktığı ailesi ve yakınları ile güvendiği birine bıraktığı malıdır. Başka şârihler, yolcunun üstlendiği ve başkalarına bıraktığı bütün emanetleri de buna katar.

Amellerin sonu: “Havâtîm” bir işin sonu, insanın son amelleri demektir. Dua, yolcunun yolculuğunun ve hayatının güzel amellerle sonuçlanmasını ister.

Peygamberimiz Yolcuyu Nasıl Uğurlardı?

Bu duayı Abdullah b. Ömer, Peygamberimizden gördüğü gibi uygulamıştır. Kaza'a anlatır: İbn Ömer ona “Gel, Peygamberimizin beni uğurladığı gibi seni uğurlayayım” dedi ve bu duayı okudu (Ebû Dâvûd, Cihâd 2600). Oğlu Sâlim de İbn Ömer'in yolculuğa çıkacak birine “Yaklaş, Peygamberimizin bizi uğurladığı gibi seni uğurlayayım” dediğini anlatır (Tirmizî, Daavât 3443).

Tirmizî bu hadise “hasen sahih garîb” demiş, Elbânî de iki rivayeti sahih saymıştır. Rivayetler bu sözün nesilden nesle aktarılan bir sünnet olduğunu gösterir: İbn Ömer onu Peygamberimizden görmüş, kendi uğurladıklarını da aynı sözlerle uğurlamıştır.

Toplu Uğurlamada: Estevdiullâhe Dînekum

Abdullah b. Yezîd el-Hatmî'nin rivayetine göre Peygamberimiz bir orduyu uğurlarken aynı duayı çoğul olarak okurdu: “Estevdiullâhe dînekum ve emânetekum ve havâtîme a'mâlikum” (Ebû Dâvûd, Cihâd 2601). Anlamı: Dininizi, emanetlerinizi ve amellerinizin sonunu Allah'a emanet ediyorum. Elbânî bu rivayeti sahih saymıştır.

Bu şekil bugün hacca ya da umreye giden bir kafileyi, askere giden gençleri ya da birlikte yola çıkan bir aileyi uğurlarken söylenebilir.

Sık Sorulan Sorular

Yolcuyu uğurlarken ne denir?

Peygamberimizin öğrettiği “Estevdiullâhe dîneke ve emâneteke ve havâtîme amelik” sözü söylenir. Birden çok kişi uğurlanıyorsa “Estevdiullâhe dînekum ve emânetekum ve havâtîme a'mâlikum” denir.

Yolcu buna nasıl karşılık verir?

Yolcu da geride kalanlara “Estevdiukellâhellezî lâ tedîu vedâiuh” der: Seni, emanetleri kaybolmayan Allah'a emanet ediyorum. Bu söz sitemizde yolcunun vedası olarak ayrı bir sayfada yer alır.

“Allah'a emanet ol” demek bu duanın yerine geçer mi?

Türkçede yolcuya söylenen “Allah'a emanet ol” sözü bu duanın anlamını kısaca taşır ve güzel bir dilektir. Peygamberimizin öğrettiği Arapça sözü de eklemek, sünnete tam uymak demektir.

Yolcunun arkasından su dökmek dinde var mı?

Yolcunun arkasından su dökmek Anadolu'da yaygın bir gelenektir ve “su gibi git, su gibi gel” dileğini anlatır. Dinî bir görev değil, bir halk geleneğidir. Sünnette uğurlarken yapılan, yolcuyu bu duayla Allah'a emanet etmektir.