İnşikak Suresi سورة الإنشقاق

اِذَا السَّمَٓاءُ انْشَقَّتْۙ ﴿١﴾

İzes semaunşakkat.

Gök yarıldığı zaman,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ ﴿٢﴾

Ve ezinet li rabbiha ve hukkat.

Rabbine kulak verip boyun eğecek hale getirildiği,

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ ﴿٣﴾

Ve izel ardu muddet.

Yer dümdüz edildiği vakit,

وَاَلْقَتْ مَا ف۪يهَا وَتَخَلَّتْۙ ﴿٤﴾

Ve elkat ma fiha ve tehallet.

içinde bulunanları atıp boşaldığı vakit

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۜ ﴿٥﴾

Ve ezinet li rabbiha ve hukkat.

ve Rabbini dinleyip O'na hakkıyla itaata mecbur kılındığı vakit (insanoğlu yaptıkları ile karşılaşır).

يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلَاق۪يهِۚ ﴿٦﴾

Ya eyyuhel insanu inneke kadihun ila rabbike kedhan fe mulakih.

Ey insan! Şüphe yok ki sen Rabbine karşı çaba üstüne çaba göstermektesin; sonunda O'na varacaksın.

فَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ بِيَم۪ينِه۪ۙ ﴿٧﴾

Fe emma men utiye kitabehu bi yeminih.

Kimin kitabı sağından verilirse,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَاباً يَس۪يراًۙ ﴿٨﴾

Fe sevfe yuhasebu hısaben yesira.

kolay bir hesapla hesaba çekilecek

وَيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِه۪ مَسْرُوراًۜ ﴿٩﴾

Ve yenkalibu ila ehlihi mesrura.

ve sevinçli olarak ailesine dönecektir.

وَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ وَرَٓاءَ ظَهْرِه۪ۙ ﴿١٠﴾

Ve emma men utiye kitabehu verae zahrih.

Kimin de kitabı arkasından verilirse,

فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراًۙ ﴿١١﴾

Fe sevfe yed'u subura.

derhal yok olmayı isteyecek;

وَيَصْلٰى سَع۪يراًۜ ﴿١٢﴾

Ve yasla saira.

alevli ateşe girecek.

اِنَّهُ كَانَ ف۪ٓي اَهْلِه۪ مَسْرُوراً ﴿١٣﴾

İnnehu kane fi ehlihi mesrura.

Zira o, (dünyada) ailesi içinde (mal mülk sebebiyle) şımarmıştı.

اِنَّهُ ظَنَّ اَنْ لَنْ يَحُورَۚۛ ﴿١٤﴾

İnnehu zanne en len yahur.

O hiçbir zaman Rabbine dönmeyeceğini sandı.

بَلٰىۚۛ اِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِه۪ بَص۪يراًۜ ﴿١٥﴾

Bela, inne rabbehu kane bihi basira.

Oysa gerçekten Rabbi onu görüyordu.

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ ﴿١٦﴾

Fe la uksimu biş şefak.

Hayır! Şafağa, yemin ederim ki,

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ ﴿١٧﴾

Vel leyli ve ma vesak.

geceye ve onda basan karanlığa, yemin ederim ki,

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ ﴿١٨﴾

Vel kameri izet tesak.

dolunay olmuş aya yemin ederim ki,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍۜ ﴿١٩﴾

Le terkebunne tabakan an tabakın.

halden hale geçersiniz.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَۙ ﴿٢٠﴾

Fe ma lehum la yu'minun.

Böyleyken onlar acaba neden iman etmezler?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُونَۜ ﴿٢١﴾

Ve iza kurıe aleyhimul kur'anu la yescudun.

Onlar kendilerine Kur'an okununca secde de etmezler?

بَلِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَۘ ﴿٢٢﴾

Belillezine keferu yukezzibun.

Aksine, kâfirler yalanlıyorlar.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَۘ ﴿٢٣﴾

Vallahu a'lemu bima yuun.

Halbuki Allah onların gizlediği şeyleri çok iyi bilir.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَل۪يمٍۙ ﴿٢٤﴾

Fe beşşirhum bi azabin elim.

(Rasûlüm!) Onlara acı azabı müjdele!

اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿٢٥﴾

İllellezine amenu ve amilus salihati lehum ecrun gayru memnun.

İman edip sâlih amel işleyenler başkadır; onlar için arkası kesilmeyen bir mükâfat vardır.