Yâ Hayyu Yâ Kayyûm
Peygamberimiz kızı Fâtıma'ya bunu sabah ve akşam söylemesini tavsiye etti. Sıkıntı anında da okunur.
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ، أَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، وَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ
Yâ Hayyu yâ Kayyûm, bi rahmetike esteğîs, aslih lî şe'nî küllehû, ve lâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn.
Ey diri olan, ey her şeyi ayakta tutan Allah! Rahmetinle yardım dilerim. Bütün işlerimi düzelt, beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsime bırakma.
Kaynak: Nesâî, es-Sünenü'l-kübrâ (Amelü'l-yevm ve'l-leyle); Hâkim, el-Müstedrek (sahih dedi); Bezzâr; Enes b. Mâlik rivayeti. İlk cümle: Tirmizî, Daavât (3524)